வாடாத காகிதப் பூக்கள்

உடலைப் படைத்து
உள்ளத்தை விலையாக
எடுத்து கொண்டான்.
படைத்ததை வைத்து
பிழைக்க வேண்டினான்.

மறுத்து பயனில்லை.
பிழைத்தாக வேண்டும்.
உழைத்தாக வேண்டும்.
சதை உண்டு
விதை இல்லை
வலி உண்டு
வழி இல்லை.
பழி உண்டு
பாவம் இல்லை.
சோறு உண்டு
சுகம் இல்லை

சிங்காரம் செய்வது சம்சாரிக்க.
சிரித்து குழைவது அவன் கவனிக்க.

உருவம் கொடுத்து
பருவம் கொடுத்து
மனம் கெடுத்து
தானம் செய்து
வாழ்வு வாழ
இந்த உடலை தந்தான்.

சூழ் நிலை கைதியாய்
சுகம் கொடுக்கும் இயந்திரமாய்
சுரக்கும் இந்த பாத்திரம்.
பொருள்களின் விலை எப்போது ஏறும்
இவர்களின் நிலை ஏப்போது மாறும்?

பருவம் இவர்களின் கருவம்
உருவம் பாறினால் அதுவே பாரம்.
வயிற்றை கழுவ வலியயை
பொறுக்க வேண்டும்.
மஞ்சள் கயிற்றைக் கொடுக்க
சிலர் வர வேண்டும்.

சிலையாய் சிங்காரித்தால்தான்
சிலர் வருவார்கள்.
தன் குடும்பம் என்றொரு
உலகம் பார்க்க மனதில்
ஒரு ஏக்கம் உண்டு
வாழ்கையே ஒரு கானல் நீரா?
அல்லது வறண்டு போன ஆற்று நீரா?

என்ற கேள்வி என்றும்
உள்ளத்தில் உண்டு.
இவர்கள் சுரண்ட சுரண்ட
சுரக்கும் இன்ப சுரங்கம்.
தன் நலம் இல்லா குணம்
தன் வலி பொறுத்து
வருபவர் இன்புற வாழ்பவர்கள்.
சட்டம் ஒடுக்கும்
சமுதாயம் பழிக்கும்
ஆனாலும் சத்தமில்லாமல்
வாழ்கை தொடரத்தான் வேண்டும்.
சளைத்தாலும் சலித்தாலும்
இழுத்தவர் பக்கம்
சாயத்தான் வேண்டும்.

பணம் உண்டு அவனிடம்
சுகம் உண்டு இவளிடம்.
வந்தவன் வலி கொடுப்பான்
வஞ்சியவள் வலி பொறுப்பாள்.
வாழ்கை வலியும்
தேக வலியும்
பழக்கம் கொண்டாள்.
வாடாதது வாடக்கூடாதது
இந்த வாடகை மலர்கள்.
வாடினால் வாழ்கையேது?
வாடகை சந்தோஷம்
வழங்கும் விருப்பமில்லா மகிழ்ச்சி
வழங்குமோர் நிகழ்ச்சி.

வாலிபப் பசியாற வருவோர்
இங்கு ஆயிரம்.
பருவம் இருக்கும் வரை வழங்கும்
இன்பம் யாரிடம்?
முகவரி இல்லா முகத்திற்கு
முந்தானை விரித்து
முகம் சுளிக்காமல் முனகி
கரையும் தேகம் இளகி
மெழுகாய் உருகி
மனப்பூவும் கருகி
பழகிப் போன ஒன்று.


விடியலுக்காக விடியும்
வரை உழைத்து
விடிந்து வெளிச்சம்
காணாமல் தவித்து
தொடரும் ஒரு வாழ்கை.
ஆசை என்பதன்
அர்த்தம் அறியாமல்
வேஷம் போட்டு
பாசம் காட்ட
காசும் வரும்
நேசம் இல்லா
வாழும் வாழ்வு.
காசுக்கு கடை விரித்தாள்
கனவுக்கு விடை கொடுத்தாள்.
கல்லினால் மலர் பிம்பம்
செதுக்கிக் கொண்டாள்
அதயே தன் மனம்
என்று கொண்டாள்.

காகிதப் பூக்கள் வாசம் வருட
வாழும் பூக்கள்
ஒரு பூ பணத்தை கண்டால்
படுக்கையில் மலரும் இந்த பூ

சாத்திரம் தேவையில்லை
கோத்திரம் பார்ப்பதில்லை
தாரம் தரவில்லையெனில்
தருவாள் இவள் மேனி
சுகம் பொருளுக்கிணையாக.

அலங்காரம் செய்வது
அவசியம் கலைவதற்கு
மோகத்தீயில் மெழுகாய் உருகுவர்
இங்கு வந்து குளிர் காய்வர்.

மோகத்தில் மோட்சம் அடைவது
இவர்களிடத்தில்தான்.
நாலு சுவருக்குள் ஓர் உலகம்
துணைகள் மாறும் தனி உலகம்.
சதையுடன் சந்தைக்கு வந்ததால்
சிதையானது இவர்கள் வாழ்வு.

சிகப்பு விளக்கு எரியவிட்டு
செயற்கை சிரிப்பை உதட்டில் விட்டு
சில நொடிக்காக சிங்காரம் செய்து
சின்ன சினுங்கல் தவறாமல் செய்து
தூண்டிலிட்டு மீன் சிக்க காத்திருந்து.

சிக்கிய மீனுக்கு
சிலாகித்து கொள்ள வேண்டும்.
அரிதார்ம் பூசி
ஆளை மயக்குவதும்
ஒரு கலைதான்.
தேகம் வளர்க்க
சுகயாகம் செய்பவர்கள்.
பூவுலகில் வந்து விட்டோம்.
வாழும் வரை
வாழ்ந்து பார்த்திடுவோம்
என்று வாழ்பவர்கள்.
கயிற்றையும் விஷத்தையும்
முத்தமிட்டு தன் வாழ்வை
முடித்துக் கொள்ளும்
கோமளிகளின் முன்
வாழ்வே விஷமானலும்
ஓர் விடியலுக்காக
உருகும் மொழுகுவர்த்திகள்.

செல்லும் வழிதனில்க் கண்பட்ட அழகிய கவியிது...
வாழ்வியல் உண்மையில் யதார்த்தம் தனைக் கலந்தே...!!!

நம்ம ஊரு கிரிக்கட்டும் ICC கிரிக்கட்டும்...!!!

இஞ்சே உத கொஞ்சம் கேளுங்கோவன்... உங்க எல்லாருக்கும் கிரிக்கட் பிடிக்கும் எண்டு எனக்குத் தெரியும் அதால உங்க கூட நான் கொஞ்சம் கதைக்க போறன் எண்ட கதைய கொஞ்சம் கேளுங்கோவன்...

இப்பெல்லாம் Test match, அப்புறமா One day Match எல்லாம் ஓஞ்சு போய் “ருவன்ரி-ருவன்ரி” (T-20) காலமும் வந்திட்டு... முன்ன எல்லாம் ஒரு டெஸ்ட் match நடக்குதெண்டா ஐஞ்சு நாளும் லீவு போட்டு குத்தவச்சு உக்காந்து நல்லா பாத்துக்கிட்டோம் ஆனா இப்போ ஐஞ்சு நிமிசம் கூட பாக்கிறதுக்கு நேரம் இல்ல...

ஏன்னா! உலகம் றொம்ப பிஸியாகிட்டு, ஆளாளுக்கு எவ்வளவோ வேலைகள்... ம்ம் இருந்தாலும் நேரம் கிடைகிறபோ எல்லாம் நம்ம பசங்க கிரிக்கட் பாத்துக்கொள்ளுவாங்க இல்லின்னா ஐஞ்சாறு பேர் சேந்து விளையாடிக்கிறாங்க...!!!

எது எப்பிடி எங்க மாறினாலும் நம்ம ஊரில இன்னும் கிரிக்கட் மாறவே இல்ல... அதாவது நான் என்னத்த சொல்ல வாறன் எண்டா எங்கட குறும்புத் தனமான அந்த கிரிக்கட ஆட்டத்த தான்... இந்த Rules and Regulations எல்லாம் ICCக்கு மட்டும் தான் நம்ம ஊருக்கெல்லாம் கிடையாது... இங்க ஒவ்வொரு நாளைக்கு ஒவ்வொரு Rules. ICC Rules மாத்துதோ இல்லையோ நாங்க அடிக்கடி மாத்திக்குவோம்.

அம்மா நான் Classக்கு போய்டு வாரன் எண்டு சொல்லிற்ரு கிளம்புவம் ஆனா போற வழியில ஏதாச்சும் ஒரு வெறுமையான காணி எங்க கண்ணில பட்டா போதும் அப்புறம் அது தான் எங்கட SSC Ground. அங்க கருக்குமட்டை தான் எங்கட MRF bat. அப்புறமா ஆளாளுக்கு காசு போட்டு பந்தையும் வாங்கி ஒருத்தன குனிய விட்டு அவன் முதுகில Toss போட்டு காலையில இருந்து சாய்ங்காலம் வரைக்கும் நல்லா வெயில் காஞ்சு கருவாடா தான் வீடு போய்ச் சேருவம்.

எங்க ஊர் கிரிக்கட்டின்ர சுவாரசியமே ஆளாளுக்கு ‘அலாப்பிறது’ தான். எங்க உங்களால முடிஞ்சா ICCல இத பண்ணிக் காட்டுங்க பாப்பம்... ஆனா நாங்க பண்ணுவம். பந்தையம் கட்டி கிரிக்கட் அடிக்க தொடங்கினம் எண்டா எங்க இருந்து தான் வருவாங்களோ தெரியல ஆளாளுக்கு அலாப்பிறதுக்காகவே சில பேர கூட்டிற்ரு வருவாங்க நம்ம பசங்க. என்னென்ன விதமா அலாப்புவாங்கப்பா... அதுவே சில வேளையில எங்களுக்குள்ள சண்டையாகிடும் அப்புறமா கொஞ்ச நாள் காணிப் பக்கமே போக மாட்டம்... எங்களால விளையாடாமலும் இருக்க முடியாது. So திரும்பவும் மெல்ல மெல்ல தொடங்குவம் எங்க ஆட்டத்த!

நாம எல்லாம் ஒரே குட்டையில ஊறின மட்டைகளாச்சே! எங்களுக்கேது றோசம். அடிதடி சண்டையெண்டாலும் அலேக்கா கிரிக்கட் விளையாட ஒண்ணு சேர்ந்திடுவமெல்லே...! என்ன தான் இருந்தாலும் நம்ம ஊரு கிரிக்கட் போல வருமா...??? நாம கிட்டிப்புள்ளு தான் அடிச்சாலும் சும்மா கெட்டியா பிடிச்சு அடிப்பமுள்ள... !!!